U knjizi Poezija, teorija i rod, Dubravka Đurić se bavi problemima poezije modernizma i postmodernizma preko pesnikinja modernizma (H.D., Gertrud Stajn, Mine Loj) i postmodernizma (Lin Hedžinien, Rejčel Blau i Suzan Hau), autorkama koje po njenom mišljenju, dominantna muška pesnička i kritičarska kultura marginalizuje.
Većina pesnikinja obuhvaćena ovim radom delovala je i deluje u radikalnim, eksperimentalnim pesničkim praksama, koje su u većini kultura, pa i u američkoj, dugo bile marginalizovane. Ipak, od šesdesetih godina 20. veka, a naročito tokom osamdesetih i devedesetih, radikalne pesničke prakse u američkoj kulturi postaju jedna od dominantnih struja. (D. Đurić)
Polazeći od pretpostavke da su teorija i poezija neodvojive discipline i da „diskursi poezije sadejstvuju sa diskursima teorije“ autorka se bavi i uticajem jezika savremenih teorija kako na samu radikalnu pesničku praksu, tako i na polje čitanje „radikalnih modernistkinja i postmoderniskinja“.
Dubravka Đurić u uvodnim napomenama za knjigu Poezija, teorija i rod ističe da joj je bilo važno da naglasi i to „da su svi ljudski proizvodi proizvodi kulture i kao takvi duboko su ideoliški, drugim rečima, učestvuju u proizvodnji subjekata i društvenih odnosa, u reprodukovanju odnosa moći i u proizvodnji polne, klasne, seksualne, rasne, itd razlike.“
Knjiga Poezija, teorija i rod, je neznatno izmenjena doktorska teza koju je Dubravka Đurić odbranila na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 2006. godine pod nazivom Moderne i postmoderne američke pesnikinje i predstavlja nastavak njenih istraživanja eksperimentalne američke poezije.

Dubravka Đurić (1961, Dubrovnik), feministička pesnikinja i teoretičarka. Diplomirala je i magistrirala na grupi za Opštu književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu, a doktorirala na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Bavi se teorijom kulture, teorijom medija, teorijom moderne i postmoderne poezije, teorijom roda, umetničkim i pesničkim performansom. Jedna je od osnivačica i urednica časopisa ProFemina, a u Asocijaciji za žensku inicijativu pokrenula Ažinovu školu poezije i teorije. Zbirke poezije: Priroda meseca, priroda žene (1989), Knjiga brojeva (1994), Klopke (1995), All-Over: izabrane i nove pesme sa esejima koji određuju fazu moje poezije od 1996-2004 (2004). Objavila je brojne kritike i studije o poeziji, umetnosti i plesu, kao i knjige Jezik, poezija, postmodernizam (2001), Govor druge (2006) i Poezija, teorija, rod (2009). Kourednica je antologije tekstova Impossible Histories – Historical Avant-Gardes, Neo Avant-Gardes, Post-Avant-Gardes in Yugoslavia 1918-1991 (2003). Živi u Beogradu.

Učestvuju: Vladislava Felbabov, Nada Popović Perišić, Dubravka Popović Srdanović, Radojka Vukčević i autorka Dubravka Đurić

Izdavač: Orion art, Beograd, 2009.