Moje nagrade, naša generacijo ▪︎ Generacija do 1970.

U četvrtak, 26. februara, u Galeriji Artget odvija se peti, ujedno i poslednji razgovor u ciklusu Moje nagrade, naša generacijo, u okviru književno-tribinskog programa KCB za 2026. godinu Naša stvarnost. Urednice programa i moderatorke razgovora su Maša Tomanović i Jelena Vukićević. Učestvuju Danica Vukićević, Vojislav Karanović i Mirko Demić.

Moje nagrade, naša generacijo istovremeno je razgovor o nagradama i bez nagrada, o vidljivima i nevidljivima, o kanonima u nastajanju i onima koji se nikada neće formirati. Program se bavi revizijom institucija u književnosti – kroz analizu njihovog realnog dometa, ograničenja i simboličkog kapitala u savremenom kontekstu.

Danica Vukićević je završila Opštu književnost i teoriju književnosti i Ženske studije. Živi i radi u Beogradu. Objavila knjige poezije: Kao hotel na vetru, 1992; Kada sam čula glasove, 1995; Šamanka, 2001; Luk i strela, 2006; Prelazak u jednu drugu vrstu, 2007; Visoki fabrički dimnjaci, 2012; Svetlucavost i milost, 2013; Dok je sunca i meseca, 2015; Ja, Klaudija, 2018; knjigu poezije na nemačkom (prevod Matijas Jakob, izbor i predgovor Dragoslav Dedović) Schamanin, 2014; knjige kratke proze: Na plažama, 1998; Život je gorila, 2000; zbirku pripovedaka Majka obrnutih stvari, 2017; roman: Unutrašnje more, 2022. Dobitnica nagrada: ProFemina, Biljana Jovanović, Milica Stojadinović Srpkinja, Kondir Kosovke devojke, NIN-ova nagrada. Bavi se i književnom kritikom i esejistikom. Pesme su joj prevođene na španski, engleski, nemački, poljski, francuski, grčki, makedonski, holandski… Objavljivala u značajnim časopisima; zastupljena u brojnim pesničkim i proznim antologijama.

Vojislav Karanović je rođen 1. januara 1961. godine u Subotici. Diplomirao je jugoslovenske i opštu književnost na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Dugi niz godina radio je kao urednik u Radio-televiziji Srbije (RTS). Piše poeziju, eseje i radio-drame. Zastupljen je u brojnim antologijama savremene srpske poezije kod nas i u inostranstvu. Pesme su mu prevedene na više jezika. Živi u Beogradu. Objavio je knjige pesama: Tastatura (1986), Zapisnik sa buđenja (1989), Živa rešetka (1991), Strmi prizori (1994), Sin zemlje (2000), Svetlost u naletu (2003), Dah stvari (izabrane pesme, 2005), Naše nebo (2007), Unutrašnji čovek (2011), Poezija nastaje: izabrane pesme / Poetry originating: selected poems: bilingual edition (2014), Izbrisani tragovi (2017), Zagrljaj u kome nema nikoga (izabrane pesme, 2020),  kao i knjigu eseja Oslobađanje anđela (2013). Za svoju poeziju dobio je nagrade: Pečat varoši sremskokarlovačke, Branko Ćopić, Branko Miljković, Zlatni suncokret, Meša Selimović, Vladislav Petković Dis, Đura Jakšić, Vasko Popa, Lenkin prsten, Jovan Jovanović Zmaj i Desanka Maksimović. Dobio je 2019. godine međunarodnu nagradu Tudor Argezi za poeziju, koja mu je dodeljena za celokupno pesničko stvaralaštvo.

Mirko Demić je rođen 1964. godine u Gornjem Klasniću kod Gline. Objavio knjige proze: Jabuke Hesperida (Književna omladina Srbije, Beograd, 1990), Slamka u nosu (roman, Književna omladina Srbije, Beograd, roman, 1996), Ćilibar, med, oskoruša (SKD „Prosvjeta“, Zagreb, 2001, Narodna knjiga, Beograd, 2005, Agora, Zrenjanin, 2011), Apokrifi o Furtuli (Stylos, Novi Sad, 2003, Ukronija, Beograd, 2020), Sluge hirovitog lučonoše (roman, Agora, Zrenjanin, 2006), Molski akordi (pripovetke, Agora, Zrenjanin, 2008, 2009), Trezvenjaci na pijanoj lađi (roman, Agora, Zrenjanin, 2010), Po(v)ratnički rekvijem (roman, Agora, Zrenjanin, 2012), Ataka na Itaku (pripovetke, 2015), Ćutanja iz Gore (roman, Agora, Zrenjanin, 2016), Pustolovine bačkog opsenara (roman, Dereta, Beograd, 2018), Ruža pod ledom (roman od priča, SKD „Prosvjeta“, Zagreb, 2021; Laguna, Beograd, 2023) i Nebeska divanhana (roman, Laguna, Beograd, 2024). Pored toga, objavio je knjigu eseja, (p)ogleda i marginalija Pod otrovnim plaštom (Prometej, Novi Sad, 2010), Na ničijoj zemlji (Solaris, Novi Sad, 2016) i Oživljavanje dinosaurusa: eseji, (anti)teze, povodi (UK „Koraci“, Kragujevac, 2023), kao i knjigu publicističkih tekstova Slađenje gorčinom (SKD, „Prosvjeta“, Zagreb/Službeni glasnik, Beograd, 2008). U koautorstvu sa Bojanom Jovanovićem nastala je knjiga Čitanje proročanstva (Službeni glasnik, Beograd, 2011). Knjigu drama Naše domaće stvari, UK „Koraci“, Kragujevac, 2020. Priredio knjige: Buna u Banovini u Klasniću 1883. god. (SKD, „Prosvjeta“, Zagreb, 2003), Đorđa A. Petrovića, Talasi i eseji (SKD, „Prosvjeta“, Zagreb, 2005) i Tmurni dnevi (SKD, „Prosvjeta“, Zagreb, 2006) Milana Budisavljevića, Grke kapi Milana Pribićevića (SKD, „Prosvjeta“, Zagreb, 2013), Putopisi I (Dereta, Beograd, 2017), Putopisi II (Dereta, Beograd, 2018) i Ratne dnevnike 1912-1916 (Prometej/RTS, Novi Sad/Beograd, 2019) i Putopise III (Dereta, Beograd, 2020) Stanislava Krakova, Sni i dni Desimira Blagojevića (NB „Vuk Karadžić“, Kragujevac, 2022), Stanislav Krakov među pokretnim slikama (Filmski centar Srbije, Beograd, 2025) i Uspomene đaka-narednika Veselina M. Vukićevića („Prometej“, Novi Sad, 2025). Sačinio izbor pripovedaka Zlatan gvozd Vidosava Stevanovića (Službeni glasnik, Beograd / UK „Koraci“, Kragujevac, 2022). Za knjigu pripovedaka Molski akordi dobio je Andrićevu nagradu (2009), za roman Trezvenjaci na pijanoj lađi nagradu Dejan Medaković (2011), za roman Ćutanja iz Gore nagradu „Meša Selimović“ (2017), za roman Pustolovine bačkog opsenara nagradu „Miroslav Dereta“ (2018) i Đurđevdansku nagradu grada Kragujevca (2019), za dramu Pobednici, pobednici nagradu Branislav Nušić (2018), a za najbolji književni prilog objavljenog u časopisu „Trag“ u 2020. godini nagradu Nebojša Devetak, dok je za celokupno stvaralaštvo dobio Gračaničku povelju (2024). Za doprinos razvoju bibliotečko-informacione delatnosti i kulture u Republici Srbiji nagrada Đura Daničić za 2013. godinu. Delovi romana, pripovetke i eseji prevođeni su na engleski, nemački, francuski, poljski i ukrajinski jezik. Knjiga pripovedaka Molski akordi prevedena je na makedonski jezik (2011). Živi u Kragujevcu.