RADIONICA SVETLOSTI, JEZIKA I BILJNE IMAGINACIJE

Unutrašnji pejzaži: kolektivna imaginacija – šumska sanjarija, svetlosni otisak i snaga grananja

Autorka i voditeljka radionice:
Jelena Vukićević, teoretičarka književnosti i pesnikinja

Kulturni centar Beograda i Botanička bašta Jevremovac najavljuju umetničko-teorijsku radionicu posvećenu istraživanju unutrašnjih pejzaža kroz odnos jezika, svetlosti i biljne imaginacije, u susretu poetske prakse, teorije imaginacije i kontemplativnih umetničkih metoda.

Radionica polazi od shvatanja imaginacije ne kao puke mentalne reprezentacije, već kao dinamičkog polja sila u kojem se prepliću telo, jezik, percepcija i materijalni svet. Oslanjajući se na poetiku sanjarenja, materijalnu imaginaciju i fenomenologiju opažaja, radionički proces istražuje tačke ukrštanja imaginacije forme i imaginacije sila, mesta na kojima slika ne opisuje svet, već ga pokreće.

Centralni pojmovi radionice: tišina, biljno sanjarenje, svetlosni otisak, snaga grananja i kolektivna imaginacija – razumeju se kao metodološki i epistemološki okviri. Tišina se ne posmatra kao odsustvo, već kao aktivno prisustvo, kao prostor u kojem vreme ne protiče, već raste. Ona postaje sredstvo pažnje, regeneracije i otpora dominantnim režimima ubrzanosti i kolonizacije iskustva. U tom smislu, tišina se uspostavlja kao polje u kojem je moguće obnoviti odnos prema jeziku, telu i svetu.

Biljna imaginacija, kao najsporiji i najdublji oblik sanjarenja, zauzima središnje mesto u istraživanju. Kroz metaforu grananja, rasta i klijanja, radionica promišlja organski model mišljenja – mišljenje koje se ne razvija linearno, već ciklično, fragmentarno i u dodiru sa okruženjem. Drvo, šuma i proplanak javljaju se kao figure unutrašnjih pejzaža: mesta nagoveštaja, drhtaja svetlosti, diskontinuiteta znanja i nemog dijaloga između opažaja i jezika.

Pisanje i stvaranje tokom radionice razumeju se kao procesualni činovi – kao pisanje svetlošću, osluškivanje senke, dopuštanje da se reč pojavi poput semena, pre nego što se izgovori. Jezik se ovde ne tretira kao sredstvo komunikacije, već kao prostor postajanja, kao materijal koji pamti telesno iskustvo, sporost, zadršku i nezavršenost. U tom prostoru, imaginacija se potvrđuje kao oblik ljudske odvažnosti i kao mogućnost preobražaja.

Radionica je zamišljena kao živa i otvorena struktura, podložna promenama u skladu sa protokom vremena, specifičnostima prostora i unutrašnjim pejzažima učesnika. Tok rada se prilagođava kolektivnoj dinamici, ritmu pažnje i intuiciji grupe, u duhu razigrane, ali promišljene stvaralačke prakse.

————————–

Prijava:

Zbog ograničenog broja mesta, učešće u radionici moguće je isključivo uz prethodnu prijavu putem prijavnog formulara, koji je otvoren do 14. aprila.