©KCB, 47. Oktobarski salon, delić Unutrašnjeg muzeja, 2006, foto: Glid
Na početku je bila fotografija. Iz nje, kao naslagane memorije, Dragan Papić je pronašao i drugu putanju. Svoju dugogodišnju, u strast preraslu, posvećenost sakupljanju belega prošlosti i ostataka dijaloga između ljudi i predmeta, on naziva Unutrašnjim muzejom…(iz teksta Irine Subotić u katalogu 47. Oktobarskog salona)
Vanserijska druženja i upečatljive saradnje sa Draganom Papićem ostaju u sećanju, kao i njegove fuzije u kojima je spajao i nudio značenja, menjao ih i aktuelizovao, izražavajući preciznu kritiku društva u kojem je živeo i imajući uvek spremne odgovore na izazove koje samo život može da smisli.
Fragmenti Unutrašnjeg muzeja dobili su Nagradu na 44. Oktobarskom salonu, a Unutrašnji muzej u Palmotićevoj 6 bio je među izložbenim prostorima 47. Oktobarskog salona.
Poslednji pozdrav stvaraocu i od jednog „državnog“ kolektiva, koji bi želeo da Unutrašnji muzej bude prepoznat kao deo našeg zajedničkog kulturnog nasleđa.
Kulturni centar Beograda